خوشبختی های زرده بالا آورده + ام

1- همه جای زندگیم پر از سکوت و تنهاییست. واقعا قصدم چس ناله کردن از اوضاع و احوالم نیست ولی خب ، همه چیز گهی است و غیر از این شعر ها چیزی برای نوشتن نمانده است. 2-من هیچوقت ادم مهمی نبوده ام. ادم مهم بودن را بلد نیستم، خاطرم زود تر از دانه های برف نیست نابود میشود و دور انداخته میشوم.3-سر درد دارم، سرگیجه دارم،چشم هایم را که میبندم دنیا تما میشود از رویاها خبری نیست که نیست. ارزو هایم براورده ن...

امسالم پر از رابطه های احساسی و تصمیم های عجولانه بود، لابه لای همین تصمیم یاد گرفتم ک چطور همه چیز را به یک بار خراب کنم و شب ها را های های گریه کنم، سال موفق نداشتم، پر از شکستو ناکامی و این ها، بزرگ تر شده ام و این را به وضوح حس میکنم، وارد روابط جدیدی شدم و کسی را پیدا کردم که تقریبا میتوانم اسمش را بگذام"عشق". سال مبهمی بود، پر از روابط مبهم، پر از روزهای دلگیر و تابستانی که با های های قبول ن...

چرا چشم های خیسم ، گونه های سرخم ، دستان لرزانم و تپش قلبم خبر از سر درون نمی دهند؟...

عاقب یک روزی صاحب د س ت ا ن ت شوم!...

وبلاگ بیشتر از اینکه بچه ی ادم باشد به "لباس مجازی" ادما شباهت دارد. میدانید!؟ ما وبلاگ نویس ها این توانایی را داریم که قسمت های نه چندان محبوب زندگیمان را قیچی کنیم و بقیه را بریزیم توی وبلاگو خود جدیدی بسازیم.... وبلاگ و فضای مجازی و تمام این شبکه های اجتماعی طوریست که هر کدام از ما میتوانیم خود جدیدمان انتخاب کنیم ؛ میتوانیم تمام شرم و حیاهایی را که دستمان را بسته کنار بزنیم و از چیزها و حرف هایی لذت ببریم که توی دنیای واقعی نمیتوانیم ؛ بالاعکس میتوانیم گوشه های سیاه و تاریک زندگیمان را ببریم و از چیزهایی حرف بزنیم و بنویسیم که دوست داریم و خودم...

چشم هایت را باز کنی و این حجم انبوه خوشبختی را ؛ فرو بری....